Далеку од дома, го наоѓам патот...

Патувам и талкам сама низ димензии и простори

се додека не го видам и вкусам

изгрејсонцето на мојот дом...

Го паметам длабоко во себе допирот со самото Тоа.

Светлина претопена во светлина!!!

И ги забрзувам чекорите, го забрзувам дишењето,

го забрзувам ритамот само за да го исполнам ветувањето

дека повторно ќе се вратам...

Патувам и талкам низ патишта стрмни,

трчам низ ливади цветни,

го вкусувам и искусувам делото на Тоа во мене...

Во тоа одење го препознавам својот лик,

го слушам ехото на сопствениот звук

и продолжувам само за да го исполнам ветувањето

дека повторно ќе се вратам...

И знам дека сум блиску, знам дека сум тука...

Го чувствувам потполно, се растопувам со Тоа...

Згаснаа зборовите, згаснаа вибрациите,

Само почеток без крај и се и ништо!!!

Секогаш тука, секогаш исто,

реализација на Апсолутот!!!

Постоење...

Ветувањето е исполнето...