Од Dr. David G. Williams

http://educate-yourself.org/cancer/benefitsofhydrogenperozide17jul03.shtml
            Posted July 17, 2003

(Original title: Hydrogen Peroxide - Curse or Cure?)

Оригинален наслов Водород Пероксид – проклетство или исцелување?

Кога се среќаваме со водород пероксид терапијата има само две точки на гледање. Подржувачите сметаат дека е едно од најголемите чуда на сите времиња. Оние пак кои имаат спротивно мислење го сметаат за изузетно опасен. Пред да го нападнеме или прифатиме водород пероксидот, да погледаме што се случува одблизу.

Ако воопшто некоја супстанца е интересна, тоа е водород пероксидот (кај нас попознат како оксижен). Тој треба всушност да се нарече водород диоксид. Неговата хемиска формула е H2O2. Тој има еден атом повеќе кислород од водата (H2O). Денес секој знае за озонската обвивка која ја опкружува земјата. Озонот содржи три атоми на кислород О3. Оваа заштитна обвивка се создава кога ултравиолетовата светлина од сонцето го цепи атмосверскиот кислороден молекул О2 на два не стабилни кислородни атоми. Овие атоми се спојуваат со другите кислородни атоми и создаваат озон О3 (о-3-он – хи). Озонот не е стабилен. Всушност тој многу бргу го оддава вишокот атом на кислород преку дождовите кои паѓаат и гради водород пероксид Н2О2. Сите овие хемиски тинтири минтири се всушност да ви помогнам да ја согледате важноста на водород пероксидот.

Помош за растенијата

          Овој водород пероксид дождовницата ја прави да биде многу по ефикасна од водата од водоводот за растенијата. Со зголемувањето на атмосверските загадувања, наголемиот дел од Н2О2 реагира со отровите во воздухот и никогаш не доаѓа до земјата. За да го надоместат ова многу земјоделци ги зголемуваат приносите прскајки ги со разреден водород пероксид (140 до 470 милилитри 35% се меша со 75 литри вода на еден акр (40 декаметри)). Може да ги добиете истите позитивни ефекти со вашите собни растенија со додавање на 30 мл 3% водород пероксид (или 16 капки од 35% раствор) на кварт (0,946 литри)вода  со која ги поливаме растенијата. (Може да се направи многу ефектен инсектицид. Прскајте ги растенијата со 240 мл 3% пероксид со 240 грама бел шекер и 4 л вода.).

          Водород пероксидот е без мирис, без боја, но не и без вкус. Кога е складиштен во соодветни услови, тој е многу стабилен. Кога се чува во одсуство на светлина и загадувачи, тој се разлага многу бавно со некаде 10% годишно. Тоа може да биде уште повеќе забавено со чување на течноста во фрижидер). Врие на 152 степени целзиусови и мрзне на минус 2 степени целзиусови.

          Кога е изложен на други соединенија, водород пероксидот се разлага веднаш. Во природата кислородот О2 содржи два атоми многу стабилна комбинација. Еден атом на кислород, е многу реактивен и се нарекува слободен радикал. Во минатите години постојано читаме за овие слободни радикали дека тие се одговорни за секаков вид проблеми, па дури и за предвремено стареење. Она што многу автори го забораваат, е дека нашето тело ги создава и ги користи слободните радикали за да ги уништи штетните бактерии, вируси и габи. Всушност келиите одговорни за борба со инфекција и надворешни напаѓачи во телото (твоите бели крвни зрнца) го создаваат водород пероксидот и го употребуваат да ги оксидира таму каде што треба. Интензивното клокотење кое го гледате кога водород пероксидот доаѓа во контат со бактериските групи, исеченици или рани е дека кислородот се ослободува и бактериите се уништуваат. Можноста на нашите келии да создаваат водород пероксид е неопходно важно за животот. Н2О2 не е несакана последица на отровите, туку основна потреба за добро здравје.

          Поновите истражување покажуваат дека водород пероксидот ни е потребен за многу хемиски рекации кои се случуваат во телото. На пример, ние знаеме дека витаминот Ц помага при борба со инфекции затоа што произведува водород пероксид, а тој пак го стимулира производството на простагландините. Исто така лактобацилус најден во дебелото црево и вагината произведуваат водород пероксид. Тој ги уништува штетните бактерии и вируси и спречува болести во дебелото црево, вагинитис, инфекции на мочната бешика и на други болести. (  Innfect Dis News Aug.8,91:5). Кога лактобацилус во дебелото црево или вагиналниот тракт се преоптеретени со штетни вируси, габи или бактерии, ефектен туш од клизма разредени може да се направи со употреба на 3 чајни лажичиња од 3% Н2О2 во 1 литар дестилирана вода. Запоменте дека добрата бактериска флора мора да се востанови во овие зони за да се постигне траен ефект.

Аеробни спроти анаеробни

          Додека ние зборуваме за клизми и туширање, постои уште едно недоразбирање за Н2О2. Корисните бактерии во дебелото црево и вагината се аеробни. Со други зборови тие виреат во опкружување кое е богато со кислород а цветаат во присуство на богатиот со кислород Н2О2. Спротивно на тоа најштетните бактерии (и клетките на рак) се анаеробни и неможат да опстанат во присуство на кислород или Н2О2. Треба да се сложиме дека водород пероксидот произведен од индивидуалните телесни клетки е основа за животот. Нема сомнеж во неговата ефикасност особено кога се однесува за третирање инфекции. Контроверзите се окулу конзумацијата или внесување во телото интравенозно. Спорењето оди со десетици години и гледајќи ги стремежите на нашата медицина, ќе продолжат уште многу десетици години.

          Морам да признаам дека јас бев недоверлив кога првпат слушнав за употреба на Н2О2 орално или интравенозно. Оваа доза на скептицизам секогаш води во продолжено проучување клиничка работа и експерименти. Иако работев со многумина, читателите веројатно никогаш нема да може да се уверат дека Н2О2 е безбеден и ефекен во споредба со мене. Водород пероксидот е безбеден, можно е да се најде лесно и изузетно е евтин. И што е најважно работи супер! Никој до сега ја нема потполно сфатено работата на водород пероксид. Само знаеме дека тоа е поради кислородот. (1 чаша 35% водород пероксид содржи еквивалент од 130 чаши кислород. 3% водород пероксид содржи 10 чаши кислород). Исто така знаеме дека кога Н2О2 земен во телото (орално или интравенозно) содржината на кислород која е во крвта и телесните ткива ја зголемува значително. По старите истражувачи чувствуваа дека ова зголемување е едноставно затоа што екстра кислород молекул се ослободува, но ова подоцна се појави дека не е случај.

          Само многу разреден Н2О2 е откриен во телото. Малата количина на кислород присутна не може да направи драматични промени. Dr. Charles Farr еден од оние кои силно ја препорачуваат интравенозната употреба, открил еден друг можен одговор. Др Фар покажал дека водород пероксидот го стимулира ензимскиот систем во телото. Ова ги вклучува и зголемува метаболитичките процеси, предизвикувајки малите артерии да се прошират и да го зголемат крвниот проток, овозможувајки така подобар транспорт и зголемувајки ја телесната температура. (Преставено на Интернационалната Конференција на Био-Оксидативна Медицина 1989, 1990, 1991).