Индекс на артикл
Критика на Дарвинизмот(со коментари на Едни Македонци)
Страна 2
Страна 3
Страна 4
Страна 5
Страна 6
Страна 7
Страна 8
Страна 9
Сите страници

Еден – за прв пат екслузивно во дигитална форма ја дава на увид можеби единствената антидарвинистичка полемика во Македонија, односно тринаесетото поглавје на третиот дел - Иницијација - од  романот „Розата од вода“ на  Едни Македонци. Ова поглавје е полемика и коментар на авторите  со текстовите на водечките научни умови кој се експлицитно и аргументирано против материјалистичката религија на еврејскиот „ гениј “  Чарлс Дарвин.

13. ЗА ДАРВИН...

Вилијам Флусер, професорот по философија на науката и фило­софија на комуникацијата од Универзитетот во Сао Паоло, Бразил, во ед­но свое интервју, дадено за списанието „Галаксија“ во 1990 година, има из­јавено: „Коперник не е поблиску до вистината од Птоломеј, тој е само по­практичен за работа.“ Очигледно, парадигмата со виртуелната реалност ја измести гледната точка од која го набљудуваме универзумот, дури и во конзервативните академски кругови. По негацијата на теоцентричниот црковен модел со Коперниканскиот хелиоцентричен, од кој произлезе и денешната важечка парадигма за планетата Земја како неважно „зрнце прашина“ во бескрајниот универзум, ете, преку вируелната реалност вр­тоглаво влеговме во негација на негацијата и повторно, но на еден понаков и пософистициран начин, се враќаме кон теоцентризмот. Но, важечката парадигма можеби и можеме да ја занишаме во космологијата, физиката и математиката, но дали можеме и во биологијата? Еден од најсериозните удари кои му се нанесени на Бог, во смисол на негово отфрлање од страна на човекот како фикција, секако е Дарвиновата теорија за генезата (за по­теклото на видовите). Но, како што се гледа, судејќи според сè ова е уште една „ујдурма“ на „розевите“ со која на перверзен начин треба да се „оза­кони“ и „афирмира како природен“ принципот на дивиот вирусен капи­тализам кој гласи: Homo homini lupus est! „Човекот на човек му е волк“, што значи легализација на крвавата експлоатација на природата и на чо­вековата, сега веќе знаеме, не само физичка, туку и духовна, спиритуална енергија која тој ја губи секогаш кога е „контролирано“ и „манипулира­но“ битие. Ова е постигнато со Дарвиновата теза за природната селекција, според која поадаптибилните и посилните видови ги истиснуваат посла­бите. Прекрасна парадигма која ви нуди морално оправдување да се „прилепите“ за ближниот свој, по можност многу послаб, понаивен и по­глупав од вас, и да му ја „испиете крвта“.

Потполно истото важи и за колективите. Не мора да ви зборувам и посочувам примери на крвава експлоатација кои „розевите“ ги имаат сторено во Африка, Азија и така натаму. Но, фала му на Бога, и меѓу ан­гло-американците постојат луѓе кои му се спротивставуваат на системот кој е таму инсталиран, а начинот на борба е удирање по темелите на пара­дигмата. Да разгледаме сега два текста кои се преглед на размислувањата на луѓе кои почнуваат да се сомневаат во теоријата на Дарвин, а се сериоз­ни и идеолошки необоени научници.

Ова се два текста од „Галаксија“. Едниот е превод од „П.М.“ мага­зинот, а другиот е текст на Џим Гибсон, директор на Институтот за геона­учни истражувања – генерална конференција ASD. Во обата текста се из­несени модерните гледишта на креационистите, кои се опозиција на Дар­вин. Јас во овие текстови ќе ги вметнам и моите коментари за да посочам каде различните науки зборуваат за иста суштина со различен јазик и всушност водат разговор на глуви, што е и нормално, бидејќи експертите за математика, теорија на Хаос, физика, квантна физика, биологија, теоло­гија и лингвистика многу малку имаат општ увид во меѓусебните постула­ти, па не е необично еден заинтересиран аматер да им укаже на нешто што тие го превидуваат. Првиот текст се вика „Се бара новиот Дарвин“ и е објавен во 1986 година во Галаксија. Да го проследиме:

СЕ БАРА НОВИОТ ДАРВИН

Во овој час, расправата околу учењето за еволуцијата сè повеќе се разго­рува. Истражувачите постојано откриваат нови проблеми, кои претставува­ат предизвик на Дарвиновото учење. Истовремено, научниците подготвуваат нова теорија за потеклото на животот.

„Родоначалникот на теоријата за еволуцијата на видовите“ Чарлс Дарвин

Ако се обидеме да допреме до делото кое зад себе го остави британски­от научник Чарлс Роберт Дарвин (Charles Robert Darwin), веќе нема да можеме да престанеме да му се чудиме и воодушевуваме. На еден единствен човек му појде од рака сомневањата во библиското објаснување на создавањето на светот да ги преиначи во извесност дека растенијата, животните и луѓето настанале на сосема понаков начин од оној опишан во Библијата. И, што е уште поголем зафат, Дарвин ја стави во движење духовната револуција, чии што резултати денес ги сметаме за совршено природни и сами по себе разбирливи, заборавајќи дека Дарвин тогаш му понуди на светот нешто како сосема нови сознанија:

Живите суштества не дојдоа на свет истовремено, туку се развиваа едни по други и, истовремено, едни од други – се развиваа од едноставни суштес­тва во посложени, од помал број видови настануваа многу други.

Мотор на еволуцијата претставуваат мутацијата и одбирањето. Случајните промени на наследните оособини (мутација) водат кон настанува­ње на нови варијации на живите суштества. Во борбата за опстанок (во одби­рањето или селекцијата) мора да се покаже дали (случајно) настанала некоја оправдана новина.

Неволјите со дарвинизмот

Веќе 125 години важи оваа претстава и за потеклото на нас луѓето. Од Дарвин наваму таа автоматски се прифаќаше и се пренесуваше од поколение на поколение. Меѓутоа, дали во тие 125 години постои барем еден научник кој би можел без нелагода да потврди дека со ова учење немал никакви тешкотии. Та­ков научник нам не ни е познат, пишува во списанието „П.М.“ Џозеф Шепах (Joseph Schepach), додавајќи дека колку што истражувањето е попрецизно, тол­ку повеќе тешкотии искрснуваат со Дарвиновото учење.

Мала забелешка. (Оваа забелешка е од авторот на текстот. Моите забелешки ќе ги означам како „мој коментар“).

Ако Дарвиновото учење бара толку голема „потреба за докази“, зошто тогаш воопшто е прифатено? Најверојатно поради тоа што во тоа време енер­гијата на големите духови не беше фокусирана само на сфаќање на новото, зна­чи на разбирање на дарвинистичката наука со сите свои поединости: енергија­та на првите дарвинисти тогаш беше во голем дел трошена на сузбивање на старото. Впрочем, за ова зборува секој учебник по историја. Прво, тогаш не бе­ше поставена задачата да ѝ се обезбедат темели на дарвинистичката доктри­на. Многу поважно беше да се водат расправи за погледите на светот и да се ин­систира на дарвиновата констатација: „Вистината е во мојата книга, а не во Библијата“.

Ете, ова е тоа за што зборував. Да се даде легитимност на капита­листичкиот вирус – демон, а да се истисне совеста. (Мој коментар.)

Секако, Дарвин никогаш изрично не дал ваков исказ, но ова тврдење ав­томатски произлегува од самата содржина на неговото обемно дело.

Дали во судирите со Дарвин се работи исклучиво за специјални пробле­ми што само биолозите можат да ги разберат и само нив ги интересираат? Никако. Во центарот на вниманието, и тоа практично од првиот ден, е дарви­новиот постулат, кој гласи: „Од едноставните видови се развија сложените, и од некогаш малубројните видови подоцна настанаа многу други.“

Ако тоа е точно, тогаш во земјата под нашите нозе мора да се најдат и соодветни сведоштва. Станува збор за откривање на фосилни коски, чија ана­лиза би покажала: ова е едно суштество на самата средина од својот равоен пат, тоа веќе не е влекач, но сè уште не е птица – да укажеме на конкретен и впе­чатлив пример. Биологијата денес е способна убедливо да докаже дека скелети­те на нашите птици се само повисока фаза во развојот на типичните скелети на типичните влекачи.

Но, во последните 125 години воопшто не се наиде на никаква „алка која недостасува“ меѓу рептилите и птиците, меѓу крокодилите и орлите, желките и гулабите. Од земјата се ископани или несомнено птичји коски или несомнено коски на влекачи, но никогаш не е ископан некој скелетен склоп кој би сугерирал дека тука природата била на средина на дарвинистичкиот чин на создавање.